Off the beaten track: Binnen-Mongolië

 

Ten Noorden van Beijing, achter de Chinese muur, ligt het land van de rollende graslanden, wilde paarden en rondtrekkende nomaden. Ik reisde tijdens mijn studiestage via de hangende kloosters en de Yungang grotten van Datong 5 dagen door Binnen-Mongolië. Deze bestemming is zo bijzonder; zo’n plek waar je nooit aan denkt om naar toe te gaan, maar waar je eigenlijk wel echt heen moet. 

Busreizen in China

Binnen-Mongolië is een autonome regio in China die grenst aan het ‘echte’ Mongolië en hoort dus officieel gezien gewoon bij China. We zijn in alle vroegte uit bed gerold en slaperig in een krap busje gestapt richting de hangende kloosters van Datong, onze eerste bestemming van dit weekend. Datong ligt in de Provincie Shanxi, op de grens van Binnen-Mongolië, en is dè tussenstop voor een trip over de vlaktes.

Terwijl het landschap naarmate de uren verstrijken langzaam verandert in een winterse omgeving veranderd onze gids, die in eerste instantie heel aardig had geleken, langzaam in een driftig, oververhit mannetje. Het verkeer om ons heen bestaat voornamelijk uit vrachtverkeer en de verkeerssituaties worden naarmate we verder de bergen in rijden steeds enger. Vrachtwagens hebben met hun veel te zware lading de grootste moeite om naar boven te komen via de gevaarlijke haarspeldbochten. Maar daar heeft onze buschauffeur geen boodschap aan. Hij maakt de gekste manoeuvres, langs diepe ravijnen, om zich al slingerend een weg te banen door het langzaam naar boven kruipende vrachtverkeer. Dat terwijl onze gids, die inmiddels rood is aangelopen van frustraties, bevelen schreeuwt en af en toe zelfs uit moet stappen om te kijken of we er toch wel langs kunnen komen zonder naar beneden te storten! Als dan ook nog eens blijkt dat onze buschauffeur analfabetisch is en geen borden kan lezen, wordt het pas echt leuk! We rijden verschillende keren voorbij een afslag en onze lieftallige chauffeur besluit bij zijn laatste foutje om hem maar gewoon midden op de snelweg in zijn achteruit te zetten.

Tip: China is onmetelijk groot en de afstanden tussen de verschillende sights zijn gigantisch. Wees verstandig en boek gewoon sleeper trein tickets. Scheelt je een hoop ellende. Al vond ik dit toch ook wel weer een avontuur voor in de boeken.

DATONG: DE HANGENDE KLOOSTERS

Het houten tempelcomplex Xuankong is tegen de bergwand van de heilige berg Mt. Heng Shan aangebouwd, hangt op 75 meter hoogte en wordt terecht als één van de hoogtepunten van China beschouwt! Bouwkundig experts noemen het een architectonisch wonder, aangezien het ruim 1500 jaar de elementen van de natuur heeft overleefd. Het complex wordt gedragen door de onderliggende rotsen via honderden balken en de diverse boeddhistische beeltenissen in het complex zijn prachtig. Alhoewel de constructie toch al jaren ontzettend stevig is gebleken, vind ik het op sommige punten wel behoorlijk eng.

 

Processed with VSCO with hb2 preset

IMG_5594

IMG_5593

 

YUNGANG GROTTEN

Diezelfde dag bezichtigen we nog een tweede cultureel hoogstandje vlakbij Datong, de Yungang grotten. Een enorm complex bestaande uit overblijfselen van reusachtige, zandstenen Boeddha sculpturen die stammen uit de Noordelijke Wei Dynastie. De grotten bevinden zich in het westelijke gedeelte van Datong vlakbij Mt. Wuzhou. De belangrijkste opengelegde grotten strekken zich over een lengte van 1 kilometer uit van oost naar west en zijn echt een bezoekje waard! Deze schattenpracht staat op de wereld erfgoedlijst en is met zijn 1.100 nissen en meer dan 51.000 beelden, de grootste in zijn soort in China.

 

Yungang Grotten 02-03 (39)

Yungang Grotten 02-03 (51)

Yungang Grotten 02-03 (61)

 

BINNEN-MONGOOLSE VLAKTES

We vervolgen onze reis in Binnen-Mongolië door de ongerepte steppe, langs dorpjes die kilometers ver uit elkaar liggen. De Binnen-Mongoolse vlaktes zijn op zijn mooist tussen Juni en September, wanneer het gras hoog staat en de temperatuur aangenaam warm is. Maar het is Maart dus er staat nog geen enkel grassprietje. Ondanks dat het behoorlijk koud is schijnt er wel een heerlijk zonnetje en is de hemel strak blauw.

Bij aankomst voelt het al meteen als een bijzondere plek. We worden door de lokale Mongoolse bevolking bij hun tentenkamp zingend verwelkomt met een enorm sterk alcoholisch welkomstdrankje wat Airag wordt genoemd. Nomaden maken het in de zomer van merriemelk en het wordt doorgaans in een leren zak van koeienhuid bewaard. Airag mag niet worden gemorst en al helemaal niet worden uitgespuugd of afgeslagen (oepsss, te laat). Een local drinkt het in één teug op maar een kleine sip mag natuurlijk ook, zolang je maar doet alsof het lekker is.

Er staat een groep robuust uitziende paarden voor ons klaar na de lunch, waarop we een tocht over de vlaktes zullen gaan maken. We stappen wat onwennig op, maar de paarden zijn er overduidelijk aan gewend om mensen te vervoeren en na een paar minuten kuieren ze lekker in het zonnetje achter onze gids aan. De lucht is heerlijk fris hier. Een fijne afwisseling van de vieze smog lucht van Beijing. Het verstrooide paard van Margriet wordt omgedoopt tot Chefke en ik ontvang ondanks dat we echt in the middle of nowhere zijn ook nog even een telefoontje uit Nederland. Mijn vriendinnen komen niet meer bij van het lachen als ik keihard boven de wind uit door de telefoon probeer te blèren dat ik op een paard zit op de mongoolse vlaktes.

Naarmate de zon verder richting de horizon zakt wordt het steeds kouder en kouder. Ik kan mijn vingers bijna niet meer bewegen als we het tentenkamp eindelijk in zicht krijgen. Een ritje over de vlaktes in Binnen-Mongolië is prachtig en mag je ondanks je eventuele paardenvrees echt niet overslaan! Ik kan me voorstellen dat het er in de zomer, wanneer het gras zich tot aan de horizon uitstrekt, ook echt prachtig is.

 

Processed with VSCO with q1 preset

Processed with VSCO with q1 preset

 

DINNER IS SERVED: BINNEN-MONGOOLSE SPECIALITEITEN

Na de rit zit iedereen verkleumd aan de eettafels in de hoofdtent en doen we allemaal verwoede pogingen om onszelf aan de dampend warme thee op te warmen. Een Mongoolse vrouw kijkt bezorgt naar mijn inmiddels blauw verkleurde voetjes terwijl ze met een bak warme schapenmelk komt aanzetten, waar ik zonder te twijfelen mijn in ijspegels veranderde voeten in steek. Het is in de tent niet veel warmer dan buiten. De thermometer geeft -15 aan, maar voor mijn gevoel is het nog veel kouder. Nadat we toch wat zijn opgewarmd, wordt het diner geserveerd. De Mongoolse vrouwen zetten de één na de andere dampende bak met eten op tafel.

We barsten van de honger, maar kijken toch wat twijfelend naar het eten. De Mongoolse specialiteiten bestaan vooral uit zo’n beetje alles wat van schapen-, geiten- en koeienmelk gemaakt kan worden, wilde groenten, rundvlees en schapenvlees, vooral veel schapenvlees. Zoals we maar wat gewend zijn van het voedsel uit Beijing, zitten overal de botten en vellen nog aan. De typisch geklede Mongoolse vrouwen brengen ons met een Morin Khuur, een Mongools strijkinstrument, een serenade aan tafel en bieden ons om de beurt weer wat Airag aan. Ik ben niet echt weg van de muziek, maar ik krijg het aangenaam warm van het sterk alcoholische drankje.

TIP: Ben je niet zo van het exotische eten? Neem wat bakken instant noodles mee. Het eten in Binnen-Mongolië is niet bepaald doorgaans.

OVERNACHTEN IN EEN YURTENKAMP

We slapen die nacht in een traditionele Mongoolse tent, een Yurt. De Yurten zijn basic en bestaan uit een slaapruimte en een wasruimte zonder stromend water. Een emmertje water naast de wc en een bak water om jezelf mee te wassen. De matrassen zijn keihard. We hebben het zo koud dat we maar meteen besluiten om met z’n allen in één bed te slapen. Met dikke lagen kleding, een muts, handschoenen en sjaal kruipen we dicht tegen elkaar aan.

GOBI WOESTIJN

We vervolgen onze reis richting de Gobi Woestijn opnieuw in ons vertrouwde busje. We zijn nu drie dagen onderweg en maken kennis met alweer een nieuw landschap. De rand van de woestijn torent hoog boven ons uit. Als je niet beter zou weten zou je denken dat het hele gebeuren met de hand is aangelegd. Het ziet er echt vreemd uit. We nemen de kabelbaan naar boven en worden met een jeep de woestijn ingereden tot we om ons heen alleen nog maar zand, zand en nog eens zand zien. Nadat we een paar prachtige felgekleurde sand sock gescoord hebben maken we een kamelenritje en zorgt ons sandboarding avontuur voor de nodige lachbuien. Van quadritjes tot woestijnsafari’s, het ontbreekt hier niet aan woestijn activiteiten.

 

Processed with VSCO with hb1 preset

Processed with VSCO with q4 preset

 

De tocht terug naar Beijing duurt maar liefst 14 uur. Ik heb het helemaal gehad met onze bus. Terwijl ik onderweg eindeloos naar buiten tuur, geniet ik nog na van ons bijzondere weekend. Staat Binnen-Mongolië nog niet op je lijstje? Zet het er dan nu maar op. Dit wil je bij je bezoek aan China echt niet missen.

 

 

schermafbeelding-2015-01-30-om-09-37-44


 

MEER INFORMATIE:

 

Beste reistijd:

Juli t/m September

 

Transport:

Per georganiseerde busreis of per trein. Wij waren voor onze georganiseerde reis 150 euro kwijt, maar ik raad aan om een soft sleeper te boeken in de trein en de trip op eigen houtje te maken. Toch een stuk comfortabeler dan onze busreis en prima te doen!

 

Treintickets:

http://english.ctrip.com

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *